Een strontvlieg.
Van een echte Boerenblogfan en regelmatige lezer kreeg ik naar aanleiding van mijn oproep naar suggesties de volgende reactie :
dag Luc,
Bij deze een puntje ivm doe nooit wat onkuisheid is
kunnen boeren dit nog wel?
deze week was ik aan het maaien en wat men dan allemaal kan zien .
op gegeven moment kreeg ik last van een strontvlieg, gelukkig geen echte maar ik vond het wel erger dan een echte
zowat overal waren ons collega's mest aan het uitrijden en ja ze werden goed in de gaten gehouden door een strontvlieg
ik vind het echt erg dat elke mestwagen van uit de lucht moet geëscorteerd worden door een helikopter van of voor de mestbank
en dat men dat dan nog op een hoffelijke manier doet maar men komt tot vlak boven de traktoren hangen
echt uitdagen vind ik dit
op een dag heb ik die heli tot 3keer opgemerkt zelfs nog na 18uur
straks worden we nog verplicht om ons mestbanknummer op ons dak te zetten voor we mogen mest uitrijden
als of men de tijd en het geld wat men hier aan spendeert niet beter kan besteden
enkele sugesties
-uitgebreidere staalnames op het einde van het teeltjaar(die dan wel op een juiste manier beoordeeld worden bv door gemiddelden te maken per teelt per grondsoort en de uitschieters aanpakken)
-nieuwe sloten voor de gevagenis in dendermonde
-betere aanpak van geweld en criminaliteit
-ik kan nog wel even doorgaan en u kan er vast ook nog wel een paar bedenken
dit moest mij even van mijn lever je kijkt maar als je er iets mee kan
beste groeten ,
Een Boerenblogfan
(voor diegenen die het niet zo goed snappen, een strontvlieg is de helicopter van de Mestbank waarmee men de boeren vanuit de lucht kontroleert op de naleving van de mestwetgeving.)
Labels: boeren, controle, Pas op
Nog wat cijfertjes over Boerenblog.
Op mijn blog staat een tellertje.
Die houdt netjes bij hoeveel mensen hier aan de deur passeren, hoelang ze hier verblijven, vanwaar ze komen, en waar ze weer naartoe gaan.
Ik ben er reeds geruime tijd achter dat Sitemeter die ik voor 100% vertrouwde niet meer al mijn bezoekers hier registreert. Sommige dagen is er een verschil van 1/3 tot 1/2 die niet geteld wordt. Daardoor komt het dat er eigenlijk al veel meer bezoekers hier geweest zijn dan dat Sitemeter aangeeft.
Hierbij de bezoekers geregistreerd door Sitemeter
Een andere teller , een beetje nieuwer is Getclicky.
Ook hier worden niet alle bezoekers geregistreerd.:
Van een veel betere kwaliteit en betrouwbaarder is Google Analytics. Enorm veel gegevens, veel juister, in diverse tabellen en figuren op te vragen en te bestuderen.
In de bovenste lijn staan de bezoekers, in de onderste lijn het aantal pagevieuws:
Via welke zoekwoorden zijn de bezoekers op Boerenblog geraakt?
Van welke bevriende sites komen de bezoekers naar Boerenblog doorgeklikt ?:
En tenslotte nog een andere medewerker (MyBlogLog) die me vertelt waar jullie allemaal op geklikt hebben in de laatste week (enkel de hoogste 10)
Labels: blog, controle, Google, Internet, over Boerenblog, Thank you
Dagboek: ik zou zo graag eens "een vliegske" willen zijn ....
Voor de lezers van deze blog (en speciaal voor Benny), in primeur het Dagboek van deze week.
De lezers van Boer & Tuinder zullen het pas morgen kunnen lezen, maar jullie hebben natuurlijk wel een voetje voor.
Ik zou zo graag eens “een vliegske” willen zijn.
Dat heeft mijn moeder me dikwijls voorgehouden toen ik me in de jaren tachtig klaarmaakte om mij in het uitgaansleven te storten. En dat “storten” was wel letterlijk want op vrijdagavond was er de KLJ-activiteit, op zaterdag bezochten we een fuifje en de zondagavond was Het Schutttershof onze vaste stek.
Om van mijn moeder haar gezegde af te zijn hield ik haar voor dat zij als “vliegske” nooit rap genoeg kon vliegen om mij te volgen.
Dat oude gezegde spookt mij soms door het hoofd als ik mensen van buiten mijn bedrijf hoor oordelen over ons, bijvoorbeeld van een klant in onze winkel, van bekenden die we zagen op de beurs in Gent of Roeselare (kaas gekocht of net niet) of van de bezoekers aan ons bedrijf. Misschien moet ik maar beter toch niet alles horen. “Het zijn niet allemaal vrienden die lachen naar u”. (Ook een spreekwoord van mijn moeder.)
Langs de andere kant kan ik me nog wel situaties voor de geest halen waarin ikzelf wel dat “vliegske” zou willen zijn.
Zo ben ik eigenlijk razend benieuwd hoe de onderhandelingen rond dat nieuwe MestActiePlan wel verlopen. Ik kan me voorstellen dat aan de ene kant van de tafel een groepje mensen zitten die bepaalde eisen in hun hoofd hebben rond milieu en omgeving (en natuur). Of die technisch onderlegd zijn weet ik niet. Meestal gebruiken ze “de wil van Europa” als stok (of zeg maar knots) achter de deur om hun zin door te drijven. Aan de andere kant van de tafel zit een vertegenwoordiger van de boeren, en die moet er voor zorgen dat het eisenpakket niet te zwaar wordt.
Nu kunt u zich wel indenken beste lezer wat onderhandelingen zijn. U hebt wellicht al eens onderhandeld over een machine, of zat wel eens aan een (notaris) tafel om een stuk grond aan te kopen. Wel, als de voorwaarden te zwaar worden, dan heft men zijn gat op, en men is weg. Beetje cru gezegd, maar zo is het.
Gaat dat in die stront-onderhandelingen ook zo? Ik bedoel maar, het is daar zeker net als bij de solden, eerst verhoogt men de eisen buitensporig (op papier), en daarna kan men afzwakken tot het er zelfs als een cadeautje uitziet. Hoe kan men zich als boerenvertegenwoordiger weren tegen de druk van Brussel?
Minister Peeters, die is niet van de domste, daar stroomt nog een beetje zelfstandigenbloed door de aders. En die heeft gedacht:” WIJ zullen geen nieuw Mestdecreet opleggen aan de boeren, we laten het hen zelf schrijven en dan vertellen we hen wel wat er verkeerd aan is”. Meteen worden ook alle problemen rond knelgevallen en uitzonderingen van tafel geveegd, de sector moet zelf maar zorgen dat alles van de eerste keer in orde is. Dan stel ik mij de vraag of die onderhandelaar van ons wel ver genoeg is gegaan.
Toen ik een paar Dagboeken geleden schreef over de aankoop van melkquotum of “gebakken lucht”, over de geplande afschaffing in 2015 en over die massa investeringen die dan in niets zullen opgaan was er een lezer die me vroeg in welke zure appel ik gebeten had toen ik dat schreef. Het zat me toen nogal hoog, en dat liet ik best wel merken in mijn tekst.
Op vandaag mag u gerust denken dat ik
een liter azijn gedronken heb want de toon is er niet minder om.
Ik ben namelijk een weekje geleden mijn mestpapieren gaan invullen, en daar bleek dat ik naast mijn eigen 25 ha nog op zoek mag naar 38 bijkomende ha.
Kunt u zich dat voorstellen? Iedereen hier in de streek moet net als ik op zoek naar bijkomende hectares. En die zijn er niet. Als ik die reken aan de prijzen voor burenregeling die ik hier en daar al hoor rondstrooien, dan zal deze grap mij 200 € per koe kosten aan extra mestafzet. Dat is zo ongeveer 10 % van de omzet (niet winst!) uit melk. Puur voor de natuur. Kom maar eens met zo’n heffing af bij de werknemers, Meneer Peeters !
Bijzonder jammer vind ik dan dat iedereen die in dit dossier betrokken is moet toegeven dat nog nooit enig onafhankelijk onderzoek heeft aangetoond welke relatie er is tussen (tijdstip van) bemesting, grondsoort, humusgehalte, regenval en uiteindelijk het gehalte aan reststikstof in de bodem.
Dan vind ik dat de overheid al vanaf de groene minister Vera Dua tot op vandaag een ferme steek heeft laten vallen en hun nieuwe mestdecreet op drijfzand hebben gebouwd. En het is de boer die erin zal wegzakken.
Maar, wie ben ik als Dagboekschrijver om nu en dan eens een prikje uit te delen. Een “vliegske” zoals ik, die overal een beetje zijn neus insteekt, moet ook opletten.
Niet zelden klapt men wild in de handen waar een vlieg voorbij komt (meestal niet van blijdschap) en soms staat aan het einde van de rit iemand met een vliegenmepper klaar die met een zelfvoldane kreet het “vliegske” plat klopt.
Zo, die zal niet meer steken.
Luc Callemeyn, dagboekschrijver. (De boer van "De Boer", zegt men soms)
Wel, nu is 't aan u.
Reageert u maar.
Als u durft.
Labels: BoerTuinder, controle, Dagboek, mest, Minister, rechtszekerheid, verhaaltje
Mest voeren met het nieuwe G-rijbewijs.
Vanaf 16 februari mag er weer mest gevoerd worden op akkers en weilanden.
Labels: boeren, controle, Fun, traktor
Alweer nieuwe regels vanaf 1 februari 2007
WEGCODE: belangrijke nieuwe regels van kracht op 1 februari
Op 1 februari worden enkele belangrijke wijzigingen van kracht in ons land.
Een overzicht van deze maatregelen:
Verplichte veiligheidsvest, ongevallen op autosnelwegen waarbij voetgangers betrokken zijn mogen dan zelden voorkomen, ze hebben vaak dramatische gevolgen. Hoe zichtbaarder je bent, hoe vlugger je wordt opgemerkt door motorvoertuigen en hoe minder risico je loopt om door deze voertuigen aangereden te worden.
Daarom vermeldt de wegcode voortaan: “wanneer op autosnelwegen en autowegen de bestuurder van een pechvoertuig op een plek terechtkomt waar hij niet mag stoppen of parkeren, moet hij een retro-reflecterende veiligheidsvest dragen zodra hij zijn voertuig verlaat”.
Enkel de bestuurder van het pechvoertuig moet de veiligheidsvest dragen. Het is aanbevolen dat de andere inzittenden achter de vangrail plaats nemen. Merk op dat enkel het niet-dragen van de veiligheidsvest strafbaar is, en niet het feit dat je deze vest niet in je bezit hebt.
Het is natuurlijk ten zeerste aanbevolen dat alle bestuurders deze vest kopen en in de wagen bewaren, temeer daar heel wat autoconstructeurs, verzekeringen, ... deze vest gratis aanbieden.
Nieuwe regels voor vrachtwagenbestuurders
Deze regels betreffen het inhaalverbod, de plaats op de rijbaan en de snelheidsbeperking.
InhaalverbodTot vandaag was het voor bestuurders van voertuigen met een maximum toegelaten massa van meer dan 7,5 ton enkel bij regenweer verboden om op auto(snel)wegen in te halen. Voortaan geldt dit verbod bij neerslag: regen, sneeuw, hagel, enz.
Plaats op de rijbaanTot vandaag mochten enkel bestuurders van voertuigen met een maximum toegelaten massa van meer dan 7,5 ton de linkerrijstrook van een autosnelweg met drie of meer rijstroken niet gebruiken, behalve om verkeerstekens na te leven die de keuze van een rijstrook of rijrichting voorschrijven.
Dit verbod werd uitgebreid tot vrachtwagens van meer dan 3,5 ton.
Snelheid De snelheid van voertuigen met een maximum toegelaten massa van meer dan 3,5 ton wordt voortaan beperkt tot 90 km/u op autosnelwegen en wegen met minstens 2X2 rijstroken, gescheiden door een middenberm, een vangrail of een groenstrook.
Tot vandaag gold deze snelheidsbeperking enkel voor autobussen, autocars en vrachtwagens zwaarder dan 7,5 ton.
Nieuwe parkeerregelsTot vandaag mochten, personen met een beperkte mobiliteit buiten beschouwing gelaten, enkel houders van een bewonerskaart gebruik maken van voorbehouden parkeerplaatsen en waren zij vrijgesteld van betalend parkeren en/of verplicht gebruik van de parkeerschijf.
De gemeente kon andere doelgroepen zoals artsen of thuisverple(e)g(st)ers dergelijke faciliteiten niet aanbieden.
Voortaan wordt het begrip “bewonerskaart” vervangen door “gemeentelijke parkeerkaart” en kunnen gemeenten ook parkeerkaarten uitreiken aan doelgroepen die zij zelf bepalen.
Bron: BIVV
Labels: controle, Minister
Mijn Dagboek van deze week in Boer & Tuinder.
Controle. Mag het ietsje meer zijn ?
Op de laatste MTR vergaderingen zijn we er telkens met de neus op gedrukt dat wij controle kunnen verwachten voor elke € premie die wij (terecht !) ontvangen, vanuit het principe “vertrouwen is wel goed, maar controle is nog beter!”. Tja, en dan doe je maar je papieren zo goed mogelijk, komt er dan zo’n wagentje op ’t hof gereden met twee mannen erin met een aktentasje. Je weet wel.
Of ze nu (on)gelegen komen of niet, de ongenode gasten nestelen zich in je keuken, kijken vragend of er koffie is, terwijl jijzelf de hele bureau mag overhoop halen om hen tot het laatste formuliertje van dienst te zijn.
Ik overdrijf natuurlijk, maar mijn pleidooi is eigenlijk om toch wel een beetje meer controles te doen. Wablieft ?
Neen, ik heb in mijn titel bewust een woordje weggelaten. Ik zou met aandrang willen vragen om wat meer aangekondigde controles te doen.Wanneer die puntjes-op-de-i-zetters in het begin van de week hun planning maken, dan weten ze toch wel bij wie ze zullen langsgaan zeker? En is dat dan zo moeilijk om dat even telefonisch te melden? Al ware het maar de avond ervoor. Iedereen weet toch wel dat als er iets echt administratief verkeerd is, dat je dat niet meer vlug kan verdoezelen. Maar we kunnen dan wel al de juiste papieren netjes klaarleggen. En gewoon maken dat alles in orde is.
Dit moet toch wel de ultieme droom zijn van elke controleur : ergens toekomen, de koffie staat al dampend klaar, dreupelke erbij (oeps, mag niet), administratie volgens het boekje controleren, handruk nadien, complimentje erbij, goed gewerkt mensen. Zo zouden ze veel meer en nog veel efficiënter de bedrijfsactiviteiten kunnen controleren. Ik heb het maar van horen zeggen, maar ’t schijnt dat er controleurs zijn die er alleen maar op uit zijn om iemand te pakken. Foei toch!
Maar kijk, wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat wij op onze bedrijven allemaal proberen om zo efficiënt mogelijk om te gaan met onze beperkte tijd, dat onze dag helemaal vol gepland zit met vaste en losse werken. Dat wij soms halve nachten in de weer zijn voor oogst of voor een kalving. Wel, dan kan een voormiddagje onverwacht controlebezoek uitdraaien op stress, hartkloppingen, slapeloze nachten, administratieve burn-outs, zelfs depressies, agressiviteit of gebroken gezinnen. Mensen die prima geschikt zijn voor hun werk, met liefde voor de stiel, een bedrijf als een plaatje. Maar die er gewoonweg niet durven aan denken dat er een onverwachte controle zou kunnen komen, en ’t moet er maar om doen dat er een datumpje of een formuliertje niet ingevuld is.
Op enkele gelegenheden, waaronder Agribex, heb ik daar onder andere verantwoordelijken van FAVV aangesproken, en tot mijn oprechte blijdschap stonden de PCE hoofden en zelfs woordvoerder Pascal Houbaert ten zeerste open voor mijn idee. Men heeft mij uitgelegd dat een minimum aan onaangekondigde controles soms nodig zijn, maar meestal helemaal niet expleciet voorgeschreven in de wet, en dat een controleur zijn werk moest doen met respect voor de klant. Ik mag het verhopen.
Zaterdagmorgen om zes uur waren mijn koeien onverwacht gaan “wandelen”. Ze hadden ontdekt dat een deurkruk ook beweegt als je er wat tegen wrijft en kozen met een twintigtal de buitenlucht. Vlug rond de stal gelopen en wat hekkens dichtgedaan en dan vlug erachter. Ze hadden direct de pasgezaaide weide vooraan de boerderij ontdekt en genoten met volle teugen en wilde sprongetjes. En ik erachter. Maar van het snelle lopen in de zachte aarde moet ik plots in een putje getrapt hebben, en ik voelde mezelf alsmaar meer vooroverhellen, en hoe rapper ik mijn benen probeerde te verzetten hoe meer ik voelde dat dit helemaal verkeerd ging. En plots lag ik languit voorover op de grond. Enkel uit puur lijfbehoud hield ik het hoofd omhoog en bleef aldus gespaard van aarde in mijn gezicht. Ook hier mocht ik wat meer controle (over mezelf) gehad hebben.
Deze week kan u als lezer ook genieten van een primeur. Aandachtige fans van dit Dagboek weten wel dat wij een website hebben. Die bezorgt aan de surfer op het web wat meer informatie over ons bedrijf. Maar ik voelde bij mezelf de nood om nog meer en alerter in te spelen op de actualiteit en daarom maakte iets anders, namelijk
www.boerenblog.blogspot.com waar ik elke dag zelf iets nieuws kan aan toevoegen. Ik wil daar ook dit Dagboek in publiceren en nog veel meer, en vrij uniek is dan ook dat u als lezer daar zelf zal kunnen op reageren.
Misschien krijgt u dan wel het gevoel dat u zelfs dit geschrijf een beetje onder controle krijgt…
Luc Callemeyn.
Dit Dagboek staat elke week op een halve bladzijde in
de Boer & Tuinder, het wordt verdeeld door onze vakorganisatie aan 25.000 gezinnen in Vlaanderen, van boer tot Minister-President, van arbeider tot fabrieksdirecteur, en men vertelt mij dat iedereen toch mistens het Hoofdartikel en het Dagboek leest ...
Ikzelf kom in beurtrol ongeveer om de 8 weken aan bod.
Labels: bloopers trekkers., controle, Dagboek, Minister, voedselagentschap
