Zin om eens te veranderen? Neem dan een puber in je huis
(aangevraagde mededeling) Wij kregen deze vraag van een vriendelijke jongeman om mee te werken aan een nieuw televisieprogramma. Zie je het een beetje zitten: lees dan verder
Heb je altijd al eens willen weten hoe het er elders aan toe gaat?
Wil je weten hoe andere jongeren in het leven staan?
Of ben je toe aan de uitdaging van je leven?
Voor een nieuw televisieprogramma “Switch!” zijn wij op zoek naar jongeren (15-19 jaar) die het volledig zien zitten om samen met ons in een ongezien avontuur te stappen.
Je mag namelijk een viertal dagen in een ander gezin gaan wonen!
Wij zoeken een nieuwe familie voor je die je mag gaan testen. Je leeft, eet en slaapt in een ander gezin met hun eigen tradities en gewoontes. Maar ook hun hobby’s en vrienden neem je over.
Ben je vlot, open en sociaal? Ben je tussen de 15 en 19 jaar? Schrikt een camera jou niet af en heb je altijd al eens op televisie willen komen. En heb je een leuke familie die dit ook wel ziet zitten?
Schrijf je dan snel in voor dit avontuur!
Stuur een mailtje naar kristof@blazhoffski.be
of bel me even met meer vragen op:
0479/315.518 (Kristof)
Vaarwel Waldo, en rust in vrede
Sterkte aan de familie en allen die hem liefhadden
.......
En je moet ton alleene
zo moedermens alleene
en niemand voe
met je mee te goan
Noch vader noch moeder
noch kind noch kraaie
tis ton daj ip
jen eigen beenen moe stoan
........
O Grooten Heere
van Hemel en aarde
kzin zo benauwd
gif mie joen hand
en bringt mie weg
moheel voorzichtig
noar da verre woenderbare Land
......... uit:"de Groote voyage" van Willem Vermandere
JABBEKE/KORTRIJK - Sinds dinsdagavond half negen ontbreekt elk spoor van de 20-jarige Kulak-student Waldo Van Raemdonck uit Stalhille bij Jabbeke. Hij werd diezelfde avond nog gezien door een vriend in Kortrijk, van waar hij met de fiets vertrokken was naar zijn vriendin.
Waldo is een slank gebouwde jongeman die 1,85meter groot is. Hij droeg op het moment van de verdwijning een donkere jeans, een bruine O'Neil-trui, een bruine regenvest en een zwarte sjaal. Alle mogelijke tips zijn welkom bij Child Focus op 116/000.
Delven naar het witte goud…een witloofteeltkit in uw klas…
Delven naar het witte goud…
een witloofteeltkit in uw klas…
De temperatuur begint te zakken, de nachtvorst laat ons ’s morgens de ramen krabben en de Sint is in aantocht.
De winter staat duidelijk voor de deur. En met de komst van de winter, kondigen wij ook de komst aan van de een nieuwe ‘witloofkit in uw klas’.
Wat?
Witloof telen in de klas is heel eenvoudig. Een teeltkit bestaat uit een plastic emmer, enkele witloofwortels, voedingstoffen, een afdekfolie en natuurlijk een handleiding. De verzorging vergt weinig inspanning en dit kan je doen samen met de kinderen. Na eenentwintig dagen zou het witloof plukklaar moeten zijn.
Met de nodige dosis enthousiasme en inzet voor de verzorging zal deze heerlijke lekkernij zeker de klasjes (en de harten van de kinderen) veroveren!
Hoe bestellen?
_De teeltkits kan je enkel via de website bestellen.
_Per school (vestiging) kunnen er maximaal 3 teeltkits besteld worden. Het aantal beschikbare teeltkits is beperkt. Spreek dus af met je collega’s en wees er als de kippen bij!
_Vrijdag 13 januari 2012 is de uiterste besteldatum, maar wacht beter niet te lang.
Afhalen
De teeltkits kunnen enkel afgehaald worden op woensdag 18 januari 2012, tussen 14u-16u.
Je kan de teeltkits op twee verschillende locaties afhalen. Je maakt een keuze bij de reservatie.
_Parking van Provinciehuis Boeverbos in St-Andries, Koning Leopold III laan 41, Brugge (aan het garagegebouw).
_Inagro (vroegere POVLT), Ieperseweg 87, Beitem (Roeselare).
Lesmateriaal en handleiding
Er is ‘beeldig’ lesmateriaal uitgewerkt om aan de slag te gaan met de teelkits. Samen met de teelthandleiding, op maat gemaakt voor de kinderen, heb je alles in handen om van deze actie een eerste hoogtepunt van 2012 te maken.
Bij de levering ontvang je enkel een teelthandleiding. Aanvullend lesmateriaal kan je ter plaatse aankopen voor 5€ (actieprijs), gratis downloaden op http://www.boerinbeeld.be/ of bestellen in de provinciale e-shop.
Dinsdagnamiddag reed ik op de E403, ik reed op de autostrade in Beveren en neem dan via wissselaar in Loppem de E40 naar Jabbeke.Ongeveer vanaf Lichtervelde werd het verkeer op 1 rijstrook gebracht omdat de firma Degroote Gaston daar bezig is met schilderwerken op het rijvak. Zo om de 3 onderbroken strepen zetten zij dan zo'n oranje piek of kegel op de weg. Ik schat dus 20 meter per streep = 60 meter tussen die kegels. De kegels stonden ongeveer van Lichtervelde tot Ruddervoorde, ik schat ongeveer 15 km, dit is dus ongeveer 250 à 300 kegels. Terwijl ze verf spuiten zit er een mannetje op de machine die iedere keer een kegel op de grond zet. We hebben dit allemaal wel al eens gezien.
Nu bleek er een (vrachtwagen?) chauffer er niet beter op gevonden te hebben dan te denken dat hij zich op de kermis bevond. Waarschijnlijk heeft hij met zijn wiel op of tegen iedere kegel proberen te rijden.
En met succes ! !. Ik schat dat ongeveer nog een derde van die kegels nog op hun plaats stonden. De andere 2 derden hadden ofwel een duw gekregen, ofwel waren ze meters ver weggeslingerd op het linkerrijvak. Met zekerheid durf ik te zeggen dat er 30 à 40 beschadigd waren of helemaal uiteengereten.
Dat was nog niet het ergste. Blijkbaar waren ook een aantal kegels naar rechts geslingerd en die lagen op onze rijweg. Gevolg: een uiterst gevaarlijke situatie, zeker met een personenwagen! Ofwel probeer je die te ontwijken, ofwel rijd je erop, ofwel vertraag je in een automatische (paniek)reactie. Hopelijk wil de achterligger dan ook een beetje opletten!
Een aantal van die kegels lagen in de rechter berm, stel je voor.
Ik schat dat die veroorzaker ongeveer 20 à 30 wagens voor mij reed.
Hopelijk heeft dit geen accidenten tot gevolg gehad.
Ik denk nog even verder, na enige tijd drogen moet dan een wagentje weer langs die rij passeren om de kegels weer op te laden. U kent dat natuurlijk ook wel, die mensen zijn overal bezig. In plaats van erlangs te rijden en al rijdende op te rapen zal die chauffeur of zijn helper nu iedere keer moeten uitstappen om de weggeslingerde kegels op te halen. Ik durf er dan nog niet aan denken dat hij dan ook op het rijvak moet om de kegels van rechts op te rapen.
Van mij mogen ze die idiote chauffeur levenslang zijn rijbewijs afnemen en opsluiten.
Een tijdje geleden kreeg ik onverwacht een bericht van de firma ReproCopy. Zij vertegenwoordigen de auteursrechten van de geschreven media.
Bij een screening is het hen opgevallen dat ik regelmatig teksten uit Krantenberichten kopieer of overneem.
Dit is in strijd met de autersrechten van de betrokken kranten of media.
Daarbij speelt het geen rol dat de meest berichten handelen over Land-en Tuinbouw, of het feit dat het wel of niet plaatsen van hun teksten mij persoonlijk of bedrijfsmatig geen enkele winst oplevert.
Dat hebben ze mij in een brief laten weten.
Het is wel toegelaten om naar een artikel te linken, of een deel van een artikel over te nemen en in een eigen commentaarstuk te verwerken, echter met dien verstande dat het eigen commentaarstuk nog een volledige waarde moet hebben, ook als het "krantenartikel" er zou uitgehaald worden.
Ik was dus in overtreding, en ik kan niet anders dan een aantal blogberichten hier op Boerenblog te verwijderen zodat ik mij in regel stel met de auteursrechten. Wat mag er wel nog? Een collega-Blogger maakte een lijstje
Op deze datum is deze actie al achter de rug en er zijn heel wat blogberichten verwijderd.
Hoeveel kan ik niet precies zeggen maaar ik weet wel dat er op vandaag nog meer dan 1000 eigen berichten op deze blog staan, en dat is natuurlijk nog altijd goed.
Wie zin heeft om te lezen kan hier een tijdje zijn plezier beleven.
Uit GfK-onderzoek blijkt dat de gemiddelde Vlaming dagelijks bijna één glas melk verbruikt.
Heel wat minder dan de drie tot vier glazen zoals aangegeven in de actieve voedingsdriehoek, die de basis is voor een evenwichtige en gevarieerde voeding.
Geachte mevrouw,
CRV wil graag het contact verstevigen met de vrouwelijke, agrarische ondernemers. Daarom organiseert zij op 11 oktober 2011 in Temse, een speciale dag voor boerinnen.
Met het thema ‘kom verder’ wil CRV aangeven dat ze boerinnen wil uitnodigen om verder te komen. Letterlijk en figuurlijk. Letterlijk: ‘kom verder, welkom, laten we kennismaken,’ en figuurlijk; kom verder met jezelf én met je bedrijf. Anderzijds stelt CRV vast dat CRV boerinnen nodig heeft om zelf verder te komen. CRV wil meer boerinnen in haar besturen, omdat CRV ervan overtuigd is dat teams van mannen en vrouwen beter presteren.
Het ochtendprogramma bestaat uit boeiende sprekers en een gezellige lunch. In het middagprogramma kunt u twee workshops volgen (zie achterzijde). De workshops worden veelal gegeven door vrouwen die bij CRV werken.
De CRV-vrouwendag is exclusief voor leden en klanten van CRV. Er zijn geen kosten aan verbonden. Wel dient u zich vooraf in te schrijven. Dit kan via de CRV-website (www.vrv.be) of via de klantenservice (078-154444, toets 1). Op de website is tevens meer informatie is te vinden over het programma en de workshops. Wees er snel bij, want vol is vol.
Met vriendelijke groet,
Noël Van Leeuwe,
Voorzitter VRV
Spreker op de CRV-vrouwendag: Greet De Roo
Mevrouw Greet De Roo (46) is moeder van Pieter-Jan, Robbert-Jan en Willem-Jan en baat samen met haar man, Raf Coens, een melkveebedrijf uit in Ruiselede. Zij is voltijds boerin, lid van de coöperatieraad van Milcobel én (de eerste vrouwelijke) burgemeester van Ruiselede.
Greet geeft aan dat zij uitkijkt naar de CRV-vrouwendag waar zij haar kennis en ervaringen graag wil delen met de Vlaamse boerinnen.
Ik kom uit België, het Duitssprekende deel van België Mijn voornaamste bezigheid is het produceren van melk. Ik heb een boerderij die 500.000 liter produceert. Ik ben getrouwd en heb twee kinderen, een zoon van negentien jaar en een dochter van zestien. Laat me benadrukken dat de landbouw een belangrijker probleem kan zijn dan je denkt.
Ik zal beginnen met wat geschiedenis van de ontwikkeling van mijn bedrijf. Toen ik het bedrijf van mijn ouders overnam, zo’n vijfentwintig jaar geleden, hadden we een vijfentwintig tot dertig melkkoeien. We produceerden 150.000 liter melk op de boerderij. Mijn vader, mijn moeder en gans het gezin konden leven van die boerderij. Toen ik de boerderij overnam, werd me meteen gezegd: uw bedrijf te klein is, het is ongeschikt om te overleven. Ge moet de capaciteit zo snel mogelijk verdubbelen. Ik was jong en ik wist dat klaar te spelen door mijn productiequotum van 150.000 tot 300.000 liter te verhogen, wat betekent dat ik mijn productie in tien tot vijftien jaar verdubbeld heb. Daarna hebben de klassieke boerenbonden en de beleidsmakers me gezegd: je bedrijf is nog te klein, je moet nog eens verdubbelen. Vervolgens heb ik nog een nabijgelegen boerderij overgenomen, een bedrijf van 200.000 liter, wat betekent dat ik mijn productie bijna verdrievoudigd heb in vijfentwintig jaar,.
Mijn zoon is nu 19. Hij wil het bedrijf overnemen en kreeg te horen: sorry, met deze boerderij heb je geen kans, je moet de productie minstens verdubbelen, met andere woorden, de productie van een miljoen liter melk en dat met evenveel medewerkers. En dan vraag je je uiteindelijk af: wil ik zo verder blijven doen, of kunnen we het anders doen?
In de afgelopen jaren, heb ik besloten om politiek actief te worden, om na te denken en onderzoek doen, en sinds vijf jaar ben ik aangesloten bij de European Milk Board (EMB), een Europese overkoepelende organisatie van melkveehouders uit veertien landen, met meer dan 100.000 leden.
Hoe is de toestand van de boerderijen? Op Europese schaal zitten de boeren met schulden. Dat wordt duidelijk als we naar Denemarken kijken. In Denemarken hebben de boeren zelf zoveel schulden dat ze niet in staat zijn om de hoofdsom op hun schuld terug te betalen en ze betalen dus alleen de intrest. Hier zien we weer welke richting het Europese beleid uitgaat. De schulden zijn zo hoog dat meer en meer bedrijven, niet allemaal natuurlijk maar wel de meeste, nu aan banken toebehoren. Land beboort niet langer toe aan de boeren, maar aan banken, industriëlen en kartels, zoals Nestlé en Danone. Al deze industriëlen kopen deze boerderijen op van 1000, 1500, 2000 koeien en de boeren blijven op de boerderij maar dan wel als arbeider, ik zou bijna zeggen als Middeleeuwse lijfeigenen, want de boerderijen behoren hen niet meer toe.
Dat Deens voorbeeld toont duidelijk het politieke systeem, dat wil zeggen: de banken, grote bedrijven en de industrie wil de toekomstige voedselproductie in hun handen krijgen. Ze willen heersen over de wereldvoedselproductie. Banken en grote bedrijven kopen overal land, ook in de kleinste dorpen. Iedereen moet zich realiseren dat de energiesector al in hun handen is. En nu willen ze bovendien de hand kunnen leggen op de productie van levensmiddelen, wat volgt is water. Het water zal worden geprivatiseerd. En als je drie dingen controleert: energie, voedselproductie, water, dan hebben ze de controle over de wereld.
Ik denk dat het de rol is van de boeren is om de bevolking te voeden. Tot nu toe heeft men ons volledig afhankelijk gemaakt van banken en subsidies. Want zonder subsidies, kunnen onze boerderijen niet overleven. Als we niet voldoen aan de normen, verliezen we de subsidies. Men heeft er dus voor gezorgd dat we niets te zeggen hebben. On standpunt is dat we eerlijke prijzen moeten krijgen waarin de productiekosten van de producenten gedekt worden, ongeacht de sector.
We willen geen bonussen en geen subsidies. Men spreekt vaak over de bankencrisis. Ik denk dat het niet om een bankencrisis gaat, maar een crisis voor de man in de straat en de bevolking. We hebben een crisis in de melksector en wordt ons verteld dat dit een crisis is van zuivelfabrieken. Nee, dat is niet zo, de zuivelfabrieken maken winst. De enigen die betaald hebben voor de melkcrisis, zijn de boeren. We werden 15, 18, 20 cent voor een liter melk betaald terwijl het ons 40 cent kost om te produceren. De banken en verwerkers gaan lopen met de winst en wij, de boeren, lijden onder de verliezen.
Geconfronteerd met zulke lage prijzen, hebben we besloten om te reageren. We hebben ons op Europees niveau gegroepeerd, we acties georganiseerd, we hebben met onze tractoren de Europese wijk van Brussel bezet. Het waren tractoren uit heel Europa daar in Brussel. Dit alles om te eisen dat Brussel het ultra-liberalisme af zou zweren. We realiseerden ons echter dat dit geen resultaat gaf. Vervolgens in september 2009, werd besloten om een staking van de levering te organiseren, gedurende twee weken hebben we onze melk niet geleverd aan de melkerijen, omdat niemand geen uitweg meer zag. Het hoogtepunt van deze staking was de belangrijkste gebeurtenis, in Ciney in België, waar op één dag drie miljoen liter melk werden verspreid in de velden. Je moet je voorstellen: terwijl mensen hebben honger in Afrika en Europa, dwingt men ons om onze melk weg te gieten! We zijn danig aangevallen door de derde wereldorganisaties hier dat we er verstomd van stonden. Want in feite steunen we de mensen in de derde wereld en de mensen ginger steunen ons.
Waarom? De Europese politiek streeft ernaar om de Europese productie op één of andere manier te exporteren, tegen zeer concurrentiële prijzen. En dat veroorzaakt de ondergang van de Afrikaanse boer met maar drie of vier koeien. De politiek van lage prijzen ruïneert de Europese boeren, en desorganiseert bovendien de productie in andere landen.. Voor mij is het duidelijk dat deze Europese politiek op het verkeerde spoor zit.
De interventiemechanismen zorgen ook voor prijsdalingen. In de praktijk komt het erop neer dat de Europese Commissie melk koopt aan dumpingprijzen, dus wanneer de markt zeer slecht functioneert; ze stockeert die dan en verkoopt ze weer als de prijzen gestegen zijn. En dan komt men ons vertellen dat deze interventie dient om ons te helpen. Maar terzelfdertijd zorgt dat ervoor dat de Commissie één van de grootste speculanten is. Terwijl wij de crisis ondergaan, maakt de Commissie winst. Op die manier werkt de Europese politiek op dit moment.
Wat doet de politiek? De politiek vlucht voor haar verantwoordelijkheid. Op dit moment hebben we een quotum, elk bedrijf heeft het recht om een bepaalde hoeveelheid melk te leveren. Dit betekent dat iedere boer de zekerheid heeft om een koper te vinden voor de hoeveelheid melk die hij produceert. En toch heeft men beslist om de hele sector te liberaliseren. Zuivelfabrieken zeggen dat ze geen onbeperkte hoeveelheden meer kunnen aanvaarden, en men verplaatst de regelgeving, die door de overheid beheerd werd, naar de melkerijen, dus naar de private sector. U moet weten dat van 60 tot 70% van de zuivelfabrieken coöperaties zijn, waarvan verondersteld wordt dat ze toebehoren aan de melkveehouders. In principe zou dat perfect moeten zijn. Maar het rare is dat de coöperatieven hun operationele leiding ondergebracht hebben in naamloze vennootschappen. Dat betekent dat de melkveehouders alleen nog verantwoordelijk zijn voor de melkophaling, terwijl het beheer van de zuivelfabriek in handen is van aandeelhouders die een zo hoog mogelijke winst nastreven. Op die manier heeft speculatie zich meester gemaakt van de zuivelproducten.
Bovendien wil men ons dwingen om contracten af te sluiten met de zuivelfabrieken waarin de hoeveelheden op voorhand bepaald worden. Bijvoorbeeld, ik teken met mijn zuivelfabriek een contract om dit jaar 100.000 liter melk te leveren aan 30 cent per liter. Maar dit jaar slaag ik er niet in om zoveel te produceren, en ik kan alleen maar 90.000 liter leveren. Want koeien zijn geen robots, en er kunnen zich allerlei problemen voordoen. Maar de zuivelfabriek zal zeggen: hè! u heeft zich verbonden om ons 100.000 liter te leveren, en nu ontbreken 10.000 liter! We zullen dan boete moeten betalen voor de melk die we niet hebben kunnen leveren. Omgekeerd, als ik 110.000 liter zou leveren, omdat koeien een beetje meer melk gaven, dan zal de zuivelfabriek zeggen: kijk, ge hebt getekend voor 100.000 leter en ge levert 110.000 liter, dat is 10.000 te veel. We moeten nu een koper voor die melk vinden op de wereldmarkt. We zullen terug boetes moeten betalen voor die 10.000 liter! Nogmaals, de melkindustrie slaagt erin om melk te krijgen tegen zeer lage prijzen terwijl wij door contracten gebonden zijn. En die melk, die aan een lage prijs gekocht werd, kan door de zuivelfabriek geëxporteerd worden; en er kan mee gespeculeerd worden.
Wie betaalt de rekening? Ten eerste de boeren. Veel boeren geven op en verlaten het beroep. We zien dat hier overal om ons heen. Ik denk twee keer na of ik mijn bedrijf echt wil doorgeven aan mijn zoon die zich dan op zijn beurt in de schulden moet steken en op zijn beurt nog afhankelijker wordt. Dan zal men helemaal niet meer naar ons luisteren. Veel landbouwers gaan zo verdwijnen. Okee dat er wat minder zijn, maar het moeten er nog altijd genoeg zijn om het voedsel te produceren!
Een andere slachtoffer zal de consument zijn. Wanneer de industrie een totale controle over de productie zal hebben, zal de consument meer moeten betalen en de producent zal altijd minder krijgen. Het is de industrie die de dans leidt en de consument zal alleen maar kunnen accepteren. Kijk naar wat ge al betaalt voor uw aankopen, terwijl wij, de producenten, daar niets mee verdienen. Ik denk dat het heel belangrijk dat de boeren zich met de consumenten, met de bevolking, organiseren om een tegenmacht te vormen tegen de kartels.
Hoe kunnen we uit deze situatie wegraken? Huilen en klagen deden wij boeren allemaal al genoeg. We moeten nu eerder nadenken over hoe we hieruit geraken. Wij, de verantwoordelijken van de EMB, deEuropese vereniging van melkveehouders, eisen een verandering van het systeem. We moeten acties ondernemen om onze vereniging te promoten. We moeten echter ernstig zijn als organisatie, anders zal de politieke macht niet naar ons luisteren.
Het is belangrijk om te lobbyen. Ik heb dat onlangs gedaan. Ik sprak met ten minste twintig leden van het Europees Parlement, met de Europese commissaris van Landbouw Ciolos en met die voor Handel, Karel De Gucht. Dit lobbyen is het moeilijkste wat ik ooit in mijn leven gedaan heb. Het is slijmen en gatlikkerij. Allen verraden ze hun woorden. Ze zeggen je: je hebt gelijk, eenzovoort... maar zodra je het kantoor verlaten hebt komt er een vertegenwoordiger van de zuivelindustrie en de banken. En ze hebben zoveel geld, maar wij niet. We kunnen de politici alleen overtuigen met sterke argumenten. We hebben al een duidelijk idee over wat we willen.Dat is het volgende: Wat we nodig hebben in de toekomst is een flexibele controle van de kwantiteit. Het aanbod moet worden geregeld naargelang de vraag. Het is zinloos om producten te maken die we niet nodig en die we aan dumpingprijzen moeten verkopen. Om de hoeveelheid te regelen moet elk bedrijf de precieze hoeveelheid kennen die ze mag produceren. Hoe anders kunnen we proberen om de productie te reguleren als men dat niet vaststelt voor elk bedrijf, en die hoeveelheid niet om de drie maand aanpast naargelang de vraag naar melk evolueert?. Als er niet genoeg is, kunnen we de productie met een paar procent doen stijgen, als er te veel is kunnen we die doen dalen.
We hebben absoluut behoefte aan een systeem dat in gans Europa van toeassing is. De Europese Unie wil dat elk land in de toekomst zijn eigen systeem in mekaar knutselt. Elk land zal de optie hebben om een ultra-liberaal model toe te passen. Duitse boeren willen het recht voor om zoveel te produceren als ze willen, ze willen dat allemaal verkopen. De Fransen mikken op contracten. De Belgen weten nog niet wat ze willen. De Nederlanders zeggen ook dat ze zoveel mogelijk willen produceren. Anderen willen een regulering van de hoeveelheden. Als we geen regeling hebben voor de ganse Europese Unie, dan zullen we terugkeren naar de situatie van vroeger, dan zullen we mekaar beconcurreren, de Franse boeren tegen de Duitse of tegen de Nederlandse. Zo zal de prijs kelderen en dan zal Europa nutteloos zijn. Als iedereen zijn eigen beleid uitstippelt, zal de Europese Unie een knoeiboel worden, en dat wensen wij niet.
Hoe gaan we dat regelen? Om toezicht te houden op de productie, hebben we nood aan een Europese melkdienst die de Europese melkmarkt moet reguleren. Boeren moeten er deel van uitmaken om een eerlijke prijs vast te stellen. Het is heel goed mogelijk om een basisprijs vast te stellen voor gans Europa, een minimumprijs dus die de producenten toelaat om hun productiekosten te dekken. De melkfabrieken maken daar ook deel van uit en om te zeggen hoeveel melk er nodig is. Ze moeten aan ons boeren vertellen wanneer we te veel of te weinig produceren, en we dus moeten aanpassen. Wat essentieel is dat de consumenten vertegenwoordigd zijn. Zo kan voorkomen worden dat een kartel ontstaat, een overeenkomst dus tussen de producenten en zuivelfabrieken waar de consument de dupe van is omdat de prijzen te hoog zijn. Maar de politici zijn ook nodig om het kader te creëren waar deze keuzes kunnen gemaakt worden.
Het is daarom van het grootste belang dat de voedselproductie niet in de handen komt van de grote fabrikanten en banken. Dat moet voorkomen worden. De grond zal toebehoren aan degenen die hem bewerken en niet aan de grote financiers die de grond plunderen en dan naar elders vertrekken.
Het is essentieel dat de consument voedsel kan kopen tegen betaalbare prijzen. Maar hij moet ook weten dat zijn geld echt naar de prducenten gaat. De industrie en de distributie zullen elk hun marges hebben, maar die winst moet correct en eerlijk zijn. Canada is daar een goed voorbeeld van. Daar krijgt de producent meer voor zijn melk dan in de Verenigde Staten, terwijl de Amerikaanse boer minder ontvangt voor zijn melk. Maar in Canada betaalt de consument minder voor melk dan in de Verenigde Staten. Het is dus niet nodig dat de consument meer zou betalen opdat de boeren een eerlijke prijs krijgen. Als de winstmarges correct zijn ingesteld kan iedereen goed leven. Het is evenzeer belangrijk dat wij, de boeren, onafhankelijk blijven. Hetzelfde geldt voor politici. Ik heb het zelf genoeg gezien dat de politici afhankelijk zijn van degenen die de voedselproductie controleren en van het geld daarmee samen gaat. Als we willen dat het politici onafhankelijk blijven van dat geld, moeten we ervoor zorgen dat boeren en de industrie onafhankelijk en vrij blijven.
Nog een laatste punt, ik denk dat er echt een verandering nodig is, een verandering die erin bestaat dat de mensen hun lot in handen nemen. Zeuren en bekritiseren, dat kan iedereen, dat is makkelijk Maar actief worden, in beweging komen en nieuwe ideeën aanbrengen, dat is veel moeilijker.
In België hebben we een nieuwe coöperatieve opgericht met 450 melkveehouders, verspreid over het gehele grondgebied. Ze heet Faircoop. We hebben ons eigen label : onze melk heet Fairebel. Dit woord heeft in het Frans twee betekenissen. Faire betekent doen en tegelijk ook eerlijk, en Bel staat voor België, maar ook voor rebellen, wat we in feite allemaal zijn. Het is absoluut belangrijk dat we de melk op de markt brengen. Voor elke verkochte liter krijgt een lid van de coöperatieve 10 cent extra.
Ook wij moeten onze opvattingen veranderen, we moeten de consument tegemoet treden. In het verleden hebben we ons genesteld in het idee dat de melk goed op weg was naar de consument eens die melk opgehaald was op de boerderij. Nochtans krijg ik, eens mijn melk opgehaald is, pas zes weken later bericht over de prijs die de zuivelfabriek ervoor wil betalen. In welke andere sector verkoopt men een product waarvan de prijs pas zes weken later gekend is door de verkoper? Daarom produceren wij nu zelf: volle melk, halfvolle melk, chocolademelk en zelfs onze eigen ijs. Met dit concept kunnen we een enorme druk uitoefenen op het beleid. Want de mensen zeggen: als boeren zelf hun eigen producten gaan verkopen dan is er iets mis, dan moet men voorzichtig zijn. We zochten een zuivelfabriek in België om onze melk te verpakken en door te verkopen aan distributeurs. Maar niemand wilde die verpakking doen voor 400 producenten. Dit toont aan dat er tegenstand is. Dus moesten we naar Luxemburg om een zuivelfabriek te vinden die onze producten verpakt in verkoopbare melkpakken.
In België worden een 80 tot 90% van de producten in warenhuizen (Aldi, Carrefour, enz.) verkocht onder hun eigen label. Op deze manier kunnen deze distributeurs beslissen om eender welk product uit hun rekken te weren. Zij beheersen op die manier de sector van de handel, en ze zullen er alles aan doen om te voorkomen dat anderen in hun circuit komen. Natuurlijk verandert dat wat na al de acties die we hebben ondernomen: het blokkeren van distributiecentra, de bezetting van de Europese wijk van Brussel, enz.., We zien dat een agressieve maar geweldloze actie druk kan zetten op het beleid en beslissingen kunnen beïnvloeden. Maar om ploitieke veranderingen teweeg te brengen moet men meer doen dan met een spandoek zwaaien..
Hoe dan ook, ik ben blij dat ik hier voor studenten, academici en boeren kon spreken. Vandaag heb ik zoveel jonge mensen ontmoet in deze kamer. Ik wil jongeren hier aansporen om zich te engageren. Het is het waard. Dit is een moeilijk pad, vraagt veel kracht, veel emotie, maar ik zou hen echt willen aanmoedigen, ook de oudere mensen om de moed te hebben om de strijd verder te zetten. Jullie, jonge mensen, vecht voor je toekomst, omdat de toekomst aan u behoort, en als we onze toekomst in de handen laten van banken en grote financiële machten, dan zult gij, en ook uw kinderen, daar de prijs voor betalen. We zijn het aan onze ouders en grootouders verplicht om dat te verhinderen..
Het St. Jacobskruiskruid (Senecio Jacobea L.) is een kruid dat zich verspreidt doordat de pluizige zaadjes door de wind kilometers ver worden meegevoerd. De plant komt in alle streken van Nederland voor, met name in gebieden waar de grond erg droog is.
Het Sint Jacobskruiskruid is giftig voor o.a. paarden, pony's, ezels, koeien, varkens, geiten en schapen en mensen.
Het grootste gevaar is dat het gif een cumulatieve werking heeft. Het gif wordt permanent opgeslagen in de lever. Tegengif bestaat er niet. Als de dodelijke hoeveelheid is bereikt sterft het dier. Bij het grazen wordt het kruid door runderen en paarden gemeden, behalve bij schaarste aan andere planten. In de vorm van hooi of kuilvoer wordt de plant niet meer door de dieren herkend. Het ziektebeeld kan bestaan uit loomheid, gewichtsverlies, diarree, geen eetlust en veel drinken.
Hoe ziet het St. Jacobskruiskruid eruit?
Het Jacobskruiskruid is in de zomer goed te herkennen aan de helder gele bloempjes. De bloemen zitten dicht op elkaar. In elk bloemhoofdje zitten 50 tot 70 bloemen. De plant wordt tussen de 30 cm en 90 cm hoog. De stengels zijn stug, taai en kleverig, soms een beetje rood-paars aan de onderkant. Buiten het bloeiseizoen is de plant te herkennen aan de rozetvorm op de grond. Eén plant kan duizenden zaden voortbrengen, die door de wind kilometers kunnen worden verspreid.
Waar komt het St. Jacobskruiskruid voor?
De plant komt veelvuldig voor in wegbermen, langs bosranden, op natuurterreinen en andere onbewerkte terreinen, zoals opslagplaatsen, bedrijfsterreinen e.d. In productiegrasland komt de plant niet of nauwelijks voor. Wel echter in natuurgrasland. Inwaaiend zaad vindt een goede voedingsbodem op zonnige plaatsen met droge gronden en niet te dicht begroeid. Hoe schraler de grond des te beter voor het Jacobskruiskruid en des te meer komt het voor.
Bestrijding
Het Jacobskruiskruid is een lastig te bestrijden plant. De zaadjes kunnen jaren lang in de grond blijven alvorens te ontkiemen. Ieder jaar tijdig maaien voorkomt de verspreiding van het zaad. De plant met wortel uittrekken kan soms een oplossing zijn. Het dragen van beschermende handschoenen is daarbij nodig: de plant is ook voor mensen giftig. Ook bestrijding met chemische bestrijdingsmiddelen is mogelijk. Hierbij bestrijd men dan wel tevens de St. Jacobskruidkruid vlinder die behoorlijk effectief is bij het tegengaan van de plant.
Hoe klinkt het als een groepje Grieken bij ons op bezoek komen?
Zoiets
ΜΙΑ ΕΝΕΣΗ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Εκτύπωση E-mail
Νέοι Αγρότες της Πανελλήνιας Ένωσης Νέων Αγροτών, επισκέφθηκαν Αγροτουριστικές φάρμες στο Βέλγιο (Φλάνδρα, περιοχή Brugge, κοντά στην Βόρεια Θάλασσα) στα πλαίσια Επίσκεψης Μάθησης που οργανώθηκε από το γραφείο του Ευρωβουλευτή κ. Σπύρου Δανέλλη, Ακολούθως τους έγινε ενημέρωση για την λειτουργία του Ευρωκοινοβουλίου και τέλος το σεμινάριο για την «Εμπορία των αγροτικών προϊόντων».
Ο κ. L. Callemeyn & η κα. K. Stroo (το ζευγάρι ιδιοκτητών της κτηνοτροφικής φάρμας με παραγωγή-πώληση τυριού στο Baliehof) ήταν μια ένεση ενθουσιασμού και αισιοδοξίας για το μέλλον του αγροτικού κόσμου. Και οι δύο ανέπτυξαν την αγροτική τους επιχείρηση σιγά-σιγά και μεθοδικά, έχοντας όμως πάντα στο πλευρό τους μια πολύ ξεκάθαρη νομοθεσία και δημόσιους λειτουργούς, που υποστηρίζουν τους επιχειρούντες αγροτικά-τουριστικά.
Μέχρι το 1990 ο Luc & η Krista είχαν 200 στρέμματα καλλιέργειες και 26 αγελάδες γαλακτοπαραγωγής πουλώντας στην βιομηχανία το παραγόμενο γάλα. Το 1990 ξεκίνησαν να κάνουν γιαούρτη. Το 1992 άρχισαν να πειραματίζονται με το παγωτό. Λίγο αργότερα έβαλαν, στα πωλούμενα από το αγρόκτημα, το μούς και την κρέμα βανίλια. Το 1995 αποφάσισαν να στραφούν στο τυρί.
Η κα Krista Stro έχει την ευθύνη παραγωγής τυριού, κρέμας, μούς και παγωτού, φροντίζει για την σωστή τροφοδοσία του καταστήματος πωλήσεων στο αγρόκτημα, και ετοιμάζει τις γευσιγνωσίες τυριού. Παράλληλα έχουν παρουσίαση στο διαδίκτυο (www.baliehof.be), με την οποία ενημερώνουν τους επισκέπτες για τις δραστηριότητές τους, ο χώρος παραγωγής τυριού είναι ορατός για επισκέπτες, και ενώ τους ξεναγεί ο Luc Callemeyn, από μέσα εργάζεται η Krista και ενώ τους μιλάει ο Luc, η Krista ετοιμάζει την ευσιγνωσία.
Το Baliehof μετέχει σε Τοπικό Δίκτυο αυθεντικών Αγροτουριστικών μονάδων, ενημερωτικά έντυπα των οποίων βρήκαμε στην φάρμα (www.brugseommelandhoeveproducten.be). Ο πραγματικός αγροτουρισμός είναι μόνο αγροτικό επάγγελμα και το αγρόκτημα στο Baliehof είναι ένα πραγματικά φωτεινό παράδειγμα, κυρίως για τους ανίκανους να νομοθετήσουν εγκαίρως για τον αγροτουρισμό.
Στην Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια όλοι μιλάνε για αγροτουρισμό. Έχουν διατεθεί πολλά λεφτά σε επιδοτήσεις επενδύσεων και δικτυώσεων, ακόμα και για προβολή του αγροτουρισμού, χωρίς να υπάρχει ούτε μια μονάδα που να έχει την ονομασία αγροτουριστική στην άδεια λειτουργίας της, λόγω έλλειψης του απαραίτητου θεσμικού πλαισίου. Έτσι αγρότες που θέλουν να προσφέρουν υπηρεσίες στον αγροτουρισμό, μέχρι σήμερα, αναγκάζονται να μπουν σε άλλο ασφαλιστικό φορέα, ή κάνουν την μεταποίηση των αγροτικών τους προϊόντων (μαρμελάδες, λουκάνικα κλπ) στο όνομα της γυναίκας τους ή κάποιου παιδιού τους ή άλλου. Και πετυχαίνουν να λειτουργούν τις αγροτουριστικές τους δραστηριότητες με την ανοχή των τοπικών αρχών, όταν προσφέρουν τυρόπιτες ή πρωινό στους φλοξενούμενούς τους, ή όταν μαζεύουν ελιές όλοι μαζί και τις προετοιμάζουν.
Ταυτόχρονα παρατηρείται εισβολή στον χώρο του αγροτουρισμού μη αγροτών οι οποίοι εκμεταλλεύονται τόσο το όνομα του αγροτουρισμού όσο και τις χρηματοδοτήσεις που επιτεύχθηκαν με πάρα πολλή προσπάθεια για τους αγρότες, στα διάφορα Προγράμματα Αγροτικής Ανάπτυξης.
Ο Αγροτουρισμός (agrotourism) είναι αγροτικό επάγγελμα. Κάθε άλλη δραστηριότητα που πιθανόν προσομοιάζει, πιθανόν να είναι τουρισμός ΥΠΑΙΘΡΟΥ (rural tourism), ή ΟΙΚΟτουρισμός (ecotourism) ή ΟΡΕΙΝΟΣ τουρισμός ή ότι άλλο, πάντως όχι ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ. Η υφαρπαγή τομέων των αγροτικών επαγγελμάτων από τους αγρότες, θα αποκλείσει τους Νέους Αγρότες μόνο σε «εργάτες γης», που είναι ολέθριο τόσο για τον αγροτικό κόσμο, όσο και για την ελληνική οικονομία γενικά.
Ο Ευρωβουλευτής κ. Σ. Δανέλλης για την φιλοξενία των Νέων Αγροτών της ΠΕΝΑ, μεταξύ άλλων δήλωσε «Σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε είναι απόλυτη προτεραιότητα να επικεντρώσουμε τις προσπάθειές μας στον απεγκλωβισμό του δυναμισμού της ελληνικής γεωργίας και της υπαίθρου και να σταματήσουμε επιτέλους να σπαταλάμε δημοσιονομικούς, φυσικούς, αλλά και ανθρώπινους πόρους»
03/11/2010, Πηγή: Travelling News
Δημοσιεύθηκε στην ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
(ik zal heel eerlijk zijn: ik begrijp er ook geen jota van ...)
Een controleur stopt aan een afgelegen boerderij in West-Vlaanderen en spreekt de boer aan:" Ik moet je boerderij inspecteren op illegale producten."
De boer zegt:" 't Is goed vintje,
mo goa nie in die stal doare links vanachter."
De controleur is zeer ontwaardigd, enroept:" Mijnheer, ik handel onder de autoriteit van de procureur ."
Hij gaat in zijn achterzak en toont fier zijn badge aan de boer.
"Zie je dit? Ik ga waar ik wil, ik sta waar ik wil, op elke plaats. Zonder uitleg!! Is dat duidelijk?"
De wijze oude boer knikt beleefd en gaat terug aan zijn werk.
Enkele minuten later hoort hij luid schreeuwen en ziet de controleur rennen voor zijn leven met de grote stier achter zich aan, die bij iedere stap dichter komt.
"Wat moet ik doen, hij gaat mij pijn doen?"
De boer roept uit alle macht:" Je badge, je badge! Toon hem toch je badge!!!"
Jan, een Vlaamse boer was op wandel met zijn kudde in een afgelegen weide, ergens in het noorden van het land, wanneer er plots een splinter-nieuwe BMW stopt in een wolk van stof.
De chauffeur, een jongeman volledig Armani gekleed, met Gucci schoenen, Ray-Ban zonnebril en een Yves St-Laurent das, steekt hoofd door het raam en vraagt aan de boer :“Hey boerke, als ik het juiste aantal van je koeien van uw kudde kan geven, krijg ik dan een koe ?”
Jan bekijkt de man, zeer zeker een Yuppie, bekijkt dan zijn kudde die vreedzaam staat te grazen en antwoordt kalm :“ Ja, waarom niet ?”
De Yupie parkeert zijn wagen, neemt zijn Dell mini-computer, sluit deze aan op zijn RAZR V3 mobiele telefoon, surft op Internet en bereikt een NASA site, en contacteert een GPS satelliet om de juiste positie van de plaats te bekomen, geeft dan zijn coördinaten aan een andere NASA satelliet die de sector opneemt op een ultra hoge resolutie foto.
Dan bereikt de jongeman een Adobe digitale foto site en stuurt het beeld naar een analyse site in Hamburg, Duitsland.
Enkele seconden later, krijgt hij een bericht op zijn Palm Pilot, die hem zegt dat het beeld geanalyseerd is en de gegevens werden opgeslagen. Hij bereikt dan een MS – Q S L gegevensbank verbonden met een Excell berekenignsblad via zijn blackberry en hij ontvant enkele minuten later, het antwoord.
Tenslotte, drukt hij een gekleurd rapport van 150 blz met zijn HP laser mini-printer, wendt zich naar de boer en zegt :“Jij hebt exact 1586 koeien.”
“Correct. OK je mag één van mijn koeien kiezen”, zegt Jan.
Hij houdt de jonge Yuppie in het oog terwijl deze één van de dieren kiest en ziet hem geamuseerd het dier in zijn koffer leggen.
Dan zegt Jan tegen de jongeman :“Zeg! Als ik je heel juist kan zeggen in welke sector je werkt, krijg ik dan mijn koe terug ?
De jongeman denkt een ogenblik na en zegt :“OK, waarom niet ?”
“Jij bent een lid van de Waalse regering” zegt Jan.
“Wow ! het is juist” zegt de Yuppie, “maar hoe heb je dat kunnen raden ?”
“ Ik moest niet raden” zegt Jan .
“Je bent hierheen gekomen zonder dat iemand het je heeft gevraagd,
je wilt worden betaald voor het antwoord op een vraag die ik niet had gesteld.
Jij hebt materiaal gebruikt dat millioenen euros kost om mij te kunnen bewijzen dat je intelligenter bent dan ik en je kent niks over het werk van werklui die je je brood laten verdienen
en tenslotte
JE KENT GEEN KLOTEN VAN KOEIEN.
Hier voor je staat een kudde SCHAPEN.”
Zondag is het dus zover.
Dan openen wij de deuren van de boerderij voor het cultuurfestival in samenwerking met 10 andere boerderijen onder de vleugels van de vzw http://www.westvlaamsehoeveproducten.be/ .
Alle deelnemers kan je vinden op http://www.fermesfestival.org/
Er is vast wel eentje in je buurt.
Rode draad doorheen het hele gebeuren is dat het doorgaat op een actieve boerderij, dat er duidelijk cultuur elementen aan bod komen, en dat het allemaal heel kindvriendelijk is.
Hierbij nog eens ons programma overlopen:
“Ferme Festival”: een bruisende culturele activiteit op de boerderij
Op zondag 26 juni 2011 openen 10 boerderijen in West Vlaanderen hun deuren voor een nieuwe bruisende culturele activiteit.
In een gezamelijke organisatie brengen zij cultuur onder vorm van vertellers, zangers, cabaret en entertainment, elk individueel verweven met de activiteiten op die boerderij. Een boeiend evenement!
Ook Baliehof te Jabbeke doet enthousiast mee met volgende activiteiten:
üDoorlopende ontdekkingstocht in kaasmakerij en kaasrijping
üDoorlopende streekproducten en activiteitenmarkt (op het rond punt)
üDoorlopende expo “kunst in Metaal”, Hubert Moeyaert uit Snellegem
üDoorlopende video compilatie Baliehof, vroeger en nu, voor klein en groot
üVerteller GadJoJoe met zijn woonwagen met alle attributen
üYves Bondue, accordeonist én zanger
ü“Farm Art” workshops: (kunst)werken met materialen van op de boerderij
Verteller GaJoJoe Kunst in Metaal Yves Bondue
Wij zijn 26 juni de hele dag open van 10 tot 18 u, verzorgen rondleidingen met uitleg en ook onze hoevewinkel is die dag open voor vrije aankoop. Weer of geen weer, er is plaats genoeg in onze ontvangstruimte met voldoende sanitaire faciliteiten.
Als kers op de taart kunnen wij u melden dat wij een exclusieve overeenkomst afgesloten hebben met PicturePower die op deze dag doorlopend foto’s zal nemen van de aanwezigen en de artiesten, daarna kan u ze vrijblijvend bekijken op hun website en eventueel doorsturen naar uw Facebook-pagina.
Nog even meedoen met de spaar-actie van de WestVlaamse Hoeveproducten.
Onze spaaractie loopt stilaan op zijn eind. Wij hebben echter een probleem(pje). Wij hebben nog heel wat koeltassen in voorraad. Daarom geven wij voor de laatste dag op zondag 26 juni dubbele stempels op uw spaarkaart .
De koeltas is gemaakt van stevig canvas met diverse opbergvakken en zal met zijn knalgele kleur zeker opvallen aan het strand of op de pic-nic. Uiteraard kan u hem ook zo gebruiken als vervoerbox voor gekoelde producten en ijs, liefst van de hoeve natuurlijk …
Ik mocht nog eens een Dagboek schrijven voor Boer & Tuinder:
Stieren zijn beter dan koeien.
Stieren zijn beter dan koeien.
Ik heb al enkele maanden een abonnement op het weekblad Trends. Daarin kan je iets lezen over binnen- en buitenlandse politiek, over businessmodellen en managerskwaliteiten, over geld beleggen en geld uitgeven. Met wat aandacht (maar zonder persoonlijke acties!) volg ik ook de “Money-talk”, waarin advies wordt gegeven over het spelen op de beurs. Steevast wordt in deze rubriek gewezen op de mogelijke grote winsten die kunnen behaald worden bij het beleggen in (landbouw)grondstoffen. Grappig is wel dat men een stijgende beurswaarde aanduidt als “stieren”, bij dalende waardes heeft men het over “koeien”. Belangrijke indicatoren zijn: de olieprijs, het zuig-effect van China, de weersvoorspellingen in de hele wereld, het politieke klimaat, de voedselveiligheid. Er worden grote momenteel grote winsten voorspeld in de voedselkolom, en er wordt sterk aangeraden om nu te investeren in toeleveringsfirma’s voor zaaigoed, machines, bouwstoffen, of bij de afnemers van granen, vlees of groenten. Er moeten steeds meer monden gevoed worden, elke maand 100 miljoen meer hoorde ik verleden week, en landbouwgrond wordt steeds schaarser, of droger. Er is één enkele ontbrekende schakel in heel dit winst-gebeuren: het werk van de hand van de landbouwer wordt nooit vernoemd, wel alle schakels voor en na de boer. Niemand heeft interesse om te investeren, te werken en te incasseren als een boer. Een duidelijk signaal naar de politieke wereld om dit te (willen) zien.
Verleden week was ik op het jubileumfeest van de bedrijfsadvisering melkveehouderij. Deze dienst in het POVLT van de Provincie West Vlaanderen geeft onpartijdige voorlichting en advies over voederen, bemesten, zaaien, vruchtbaarheid. Niet minder dan 11 eminente sprekers passeerden de revue en in de zaal zaten 150 toehoorders, waaronder veel boeren, maar ook veel andere “collega”-adviseurs. In de pauze, net toen het panel over melkprijs, economie en toekomst na melkquotum zou beginnen, zag ik enkele niet-boeren de zaal verlaten. Misschien moesten zij dringend weg omdat hun bedrijfswagen niet meer verzekerd is de vrijdagnamiddag na 16 uur ofwel snappen zij de relatie praktijkboeren en economie niet zo goed?
Gisteren was ik in een vergadering van onze veeverbeterings organisatie. De bedoeling is dat we daar ons gedacht gaan zeggen wat de organisatie voor ons moet doen, en niet omgekeerd. Daar is zowat de plaats waar we het meest praten over stieren en koeien en niemand neemt een blad voor de mond als het gaat over embryo’s, sperma, inseminatie en bevruchten. Wij hebben daar zelfs mensen in dienst die specialist zijn in het beoordelen van mooie benen en goedgevulde boezems. Ik hoorde daar ook wat nieuwe termen: “flirting teats, kissing teats en crossing teats”. Vooral robotboeren hechten daar veel belang aan. Zo hebben we eens iets anders om over te spreken dan grond, mest en tractoren.
Zondag is er een cultuurdag op onze boerderij met als speciale gasten een fantastische verteller en een virtuoze accordeonist, met daarnaast een tentoonstelling met kunst-in-metaal, gemaakt van oude landbouwvoorwerpen. Deze organisatie gebeurt onder de vleugels van de provinciale dienst voor landbouwverbreding en is gelijklopend op 10 boerderijen doorheen West Vlaanderen. Alweer een uitdaging die wij niet uit de weg gaan. Toevallig was ik ook deze week met een medewerkster van de Groene Zorg op zoek naar een zinvolle tijdsbesteding op onze boerderij voor een jongvolwassene met autisme. Ik ben blij dat we samen iets gevonden hebben waarin hij vrijwel helemaal zelfstandig kan werken. Het is niet meer zo logisch op onze moderne boerderijen, taken zijn meestal kort en afgelijnd en we werken met dure technologische machines. Onzichtbaar voor de buitenwereld zijn wij vele uren bezig met administratie en management. Een plotse herstelling kan zich opdringen. Allemaal situaties waarin je moeilijk zo’n minderbegaafde persoon rond je kan hebben of zinvol aan het werk kan zetten. Het is ook goed dat het provinciebestuur daar oog voor heeft, en dat zij daarvoor mensen als Els wil aanstellen om dit te begeleiden. Zij volgt ons bedrijf al een hele tijd vanaf de zijlijn, maar regelmatig komen wij elkaar wel eens tegen in het landelijke vergadercircuit. Toen we na het administratieve gedeelte nog wat zaten na te babbelen liet zij zich ontvallen dat wij als boerderij nu alweer lid zijn van een nieuw netwerk, namelijk de Groene Zorg(boerderij). Inderdaad, zo’n dingen komen zomaar op ons af en ik heb lang de boot afgehouden, ook wel vanwege het onbekende, maar nu willen wij het wel eens proberen.
zondag 12 juni 2011
VERRAS PAPA met een beestig ontbijt!
... en beleef de boerderij met het hele gezin.
Een verrassend ontbijt op de boerderij voor alle papa’s!
Elf boerderijen uit Oost- en West-Vlaanderen zetten hun boerderijpoorten wagenwijd open. Met z'n allen daarheen, papa's voorop. Vaderdag vieren op de boerderij wordt beslist een onvergetelijk moment.
Mmmmmm ...... een beestig ontbijt, vol loeiendverse hoeveproducten, op het platteland.
Werp een blik achter de staldeuren of snuif de geur op in de kruidenserre ... Extraatje: alle papa's ontvangen een leuk geschenk.
Hoe deelnemen?
Wees er als de kippen bij want het aantal deelnemers is beperkt. Neem vooraf contact op met je favoriete hoeve. Inschrijven en betalen voor 5 juni 2011.
Je inschrijving is pas definitief na overschrijving tenzij anders vermeld. Vergeet bij de omschrijving niet te vermelden: familienaam + aantal volwassenen/kinderen.
To Tweet or not to Tweet?Steeds meer grote en kleine bedrijven communiceren tegenwoordig via nieuwe kanalen zoals Facebook , YouTube, weblogs en andere sociale media. In mei bekijken we hoe deze nieuwe ontwikkelingen kunnen bijdragen aan promotie, verkoop en klantenbinding van je product of dienst. Moet je aanwezig zijn op Facebook of niet? Hoe kan je nagaan wat ze zeggen over je bedrijf? Hoeveel tijd of geld moet je investeren op dergelijke sites en rendeert het ook?
e-Pioniers aan het woordZowel in Geel als in Roeselare nodigen we een lokale Bed & Breakfast en een verbredingshoeve uit die aanwezig zijn op Facebook. Ze vertellen ons waarom ze onder meer via Facebook communiceren en wat de valkuilen zijn. Werk je in recreatie, toerisme of hoeveproductie en denk je dat deze kanalen ook interessant zijn voor jou? Kom dan zeker langs en ontdek het zelf!
Programma
19.45 Onthaal
20.00 Uiteenzetting mogelijkheden en voordelen, Gert Van Thillo
21.00 Kritische kijk en valkuilen, Stijn Smet
21.20 Succesvoorbeelden uit de sector
Roeselare:
’t Goed Ter Heule, Jolien Dewitte, bio-boerderij met zelfpluktuin ( http://www.tgoedterheule.be/ ) en ( http://www.facebook.com/home.php#!/pages/t-Goed-ter-Heule-Bio-boerderij/110396815664878 )
Boerenblog, Luc Callemeyn, zuivelboerderij
Geel:
’t Heuninghof, Chantal Nuyts, hoeve-ijs
22.00 Einde
Waar
Provinciaal Boerenbondlokaal,
Diksmuidsesteenweg 406/4, 8800 Roeselare
Twee derden van de melk van de 85 koeien van het Baliehof in Jabbeke wordt tot kaas en verse zuivel verwerkt. Van hun zuivelproducten verkopen Luc en Krista Callemeyn-Stroo 80% zelf in hun spiksplinternieuwe, ruime hoevewinkel, of op de markt van Brugge maar ook op beurzen zoals Agriflanders. Direct contact met de consument is voor Luc en Krista dus „part of the job‟. Omwille van het klantencontact en omdat hij gefascineerd is door informatica, verkent Luc al enkele jaren de mogelijkheden van het internet en de sociale media.
Blog, te log
Vijf jaar geleden begon Luc met een eigen blog onder de naam „Boerenblog‟. “Dat was een beetje de hype van ‟t moment. Ik zag enkele vrienden die er mee bezig waren en ik wou dat ook wel proberen.” In eerste instantie was het de bedoeling om zijn tweemaandelijks dagboek in Boer&Tuinder een ruimere verspreiding en een langere levensduur te geven. Verder schreef hij berichtjes over gebeurtenissen in de familie, op het bedrijf, in de sector … Na vijf jaar staan er ongeveer 1600 berichten – of zowat één per dag – op Boerenblog. Op het hoogtepunt had Luc tot 350 lezers per dag. Niet slecht, vond hij toen, al verkeerde hij in het ongewisse over de kwaliteit en de internationaliteit van zijn lezers. “Nu is mijn interesse voor het bloggen minder sterk. Ik zal nog wel eens een berichtje van VILT of van het Innovatiesteunpunt overnemen als ik het waardevol vind om het verder te verspreiden. De hype van de blogs is ook voorbij. Vroeger had je er veel, maar wie leest ze nu nog?” Ook het feit dat alles wat je ooit eens op een blog hebt geschreven, jaren na datum nog altijd kan worden aangeklikt en gelezen worden, heeft Luc tot voorzichtigheid aangemaand. “Ik houd de Boerenblog nog wel in leven, maar persoonlijke berichten schrijf ik nog zelden. Reacties van lezers laat ik toe, maar ik beslis eerst zelf of ze geplaatst worden en ik geef meestal geen reactie terug.” Voor Luc is het blogverhaal dus bijna passé. Met één uitzondering. “„Foodlog‟ in Nederland vind ik wel goed. Daar komen enorm veel en degelijke reacties, uit alle geledingen van de landbouw en van de voedingsindustrie.”
Facebook, betere koek
“Facebook is heel andere koek. Hier verzamel je een aantal vrienden rond je die onmiddellijk zien wat je schrijft. Op een blog moeten ze je komen bezoeken.” Luc beheert twee Facebookaccounts: „Luc Callemeyn‟ en „Baliehof Kaas-Zuivelboerderij te Jabbeke‟. “Op naam van Luc Callemeyn heb ik 150 vrienden, het Baliehof heeft er 350. De Facebook van ‟t Baliehof gaat vooral om het bedrijf, de andere gaat over persoonlijke vrienden. Bij ‟t Baliehof kan iedereen vriend zijn, dus ook klanten. Bij mij gaat het meer om persoonlijke relaties. Ik kijk regelmatig op Facebook, al reageer ik zelf niet zo veel. Maar ik vind het wel nuttig om op de hoogte te blijven.” De Facebook van ‟t Baliehof beschouwt Luc als een uitstalraam van het bedrijf. “Het is een manier om de degelijkheid en de complexiteit van je bedrijf te etaleren.” Luc gebruikt Facebook ook om aan zijn vrienden evenementen te signaleren waar het Baliehof met een verkoopsstand zal staan. Via „Google Agenda‟ brengt hij die informatie zowel op Boerenblog, de website als Facebook aan. Luc legt ook linken naar de websites van de initiatieven waar hun bedrijf aan deelneemt.
Website, alright
Uiteraard heeft het Baliehof een eigen website, deze is 9 jaar oud en werd onlangs helemaal herwerkt door de dochter des huizes. De site krijgt zo‟n 20 tot 30 bezoekers per dag. “Da‟s niet slecht, maar ik zou liever nog meer bezoekers aantrekken.” Luc legt veel linken van zijn eigen website naar die van anderen: beurzen, leveranciers … “Het is een kwestie van netwerken. In de sociale media gaat het om een optelsom. Je kan in onze branche moeilijk zeggen: “ik lanceer een actie en ik ga daarmee zoveel resultaat behalen”. Het is allemaal een optelsom van kleine beetjes. Zowel voor de consument die op zoek is naar informatie als voor bijvoorbeeld een journalist die een boer zoekt die aan Agriflanders deelneemt. Als die een artikel schrijft krijg je dan 20.000 of 50.000 lezers in de krant of het tijdschrift in plaats van 100 bezoekers op je website. Dat lokt veel meer reacties uit bij de klanten op de martk dan welke blog of Facebook ook. Met alle informatie vormen ze zich een beeld van het bedrijf dat alsmaar completer en degelijker wordt. En Internet en Facebook spelen daar een rolletje in.”
Twitter, te veel glitter
Dan is er nog de meest recente hype: Twitter. “Daar ben ik nog niet aan begonnen en ik heb er ook nog geen zin in. Ik zie er het nut niet van in voor ons bedrijf. Als je twittert moet je interactie verwachten en beantwoorden en daar moet je dan weer veel tijd in steken. Je moet constant beschikbaar zijn. Daarbij, wie interesseert zich aan mijn dagdagelijkse bezigheden?” Luc is wel behoorlijk actief geweest op het Nederlandse Veeteeltforum. Een tijdje zelfs als moderator. Maar omdat hij niet opgezet was met het eindeloze „geouwehoer‟ van de Hollanders en wat structuur wou helpen aanbrengen, werd hij „ontslagen‟. “Ik lees het nu nog wel. Er zit veel ballast op, maar ook interessante reacties en artikels uit binnen- en buitenland.”
Tot slot
Luc „out‟ zich als een zware gebruiker. ‟s Morgens kijkt hij zijn mails na, ‟s middags zit hij op Facebook of op een of ander forum, ‟s avonds volgt hij geen TV maar zit op Internet… “Ik ga ook regelmatig naar de positie kijken van wat ik zelf doe. De statistieken van mijn websites houd ik goed in de gaten. Als er iemand een link naar onze website gelegd heeft, zal ik het toch wel binnen de drie dagen weten, en er gepast op reageren.”
Op onze Opendeurdag op Baliehof op zondag 22 augustus vroegen wij aan de bezoekers om een blaadje in te vullen met enkele vraagjes over Baliehof en zijn producten.
Er was een waardebon te winnen, te bestedden bij iemand van de leden van http://www.plattelandstoerisme.be/
Deze week kregen wij volgende reactie in onze mailbox:
Beste Luc en Krista
Op 22 augustus 2010 waren wij de gelukkige winnaars van een vakantieverblijf naar keuze ter waarde van 200€.
We kozen in samenspraak met de dochter en vriend voor het Ooo zo bejubelde Haspengouw ten tijde van de fruitbloesems. Dus het Paasweekend leek ons het ideale ogenblik en dat was het zeker.
Prachtig mooi weer, een rustige mooie hoeve "Het Wijngaardhof" in een door God vergeten deelgemeentje van Heers en een zalig mooie natuur met zijn bloeiende boomgaarden zorgden voor een perfecte vakantie. We hebben er erg van genoten. Dank voor dit leuke geschenk dat deze waardebon zeker voor ons was.
Bijgevoegd: enkele foto's die u ook een beetje de sfeer laten opsnuiven van dit prachtig weekend.
Het leek wel alsof mijn springstier met de naam Doodhoek Export naar me knipoogde deze morgen.
Dat zal wel geweest zijn omdat ik hem 8 nieuwe verse maagden bezorgde in zijn box, om de natuur zijn werk te laten doen. En natuurlijk om 9 maanden mater een vers kalfje te kunnen laten geboren worden zodat wij een nieuwe vaars aan de melk krijgen
Ik knipoogde terug: "Nog een goede zondag verder, maat!"
VrijdagVeiling - Aardige Boer te koop: Aardige Boer te koop Deze kavel is al 2151 keer bekeken ‹ VorigeVolgende ›Omschrijving Ik heb een Boer te koop. Moet op bepaalde plaatsen gereviseerd worden, verder werkt alles nog aardig. Heeft soms wat aanpassingsproblemen maar met wat goede begeleiding kan hij overal tewerk gesteld worden. Vraagt verder weinig onderhoud. Is in het bezit van Rijbewijs CE. VoorwaardenBoer moet zelf afgehaald worden. I.v.m. veilig vervoer is aan te raden om voor de zekerheid een goed afsluitbare vee-wagen mee te nemen. Stel een vraag aan de verkoperMeld u aan om rechtstreeks een vraag over de Aardige Boer te koop aan de aanbieder te stellen. Huidig bod€ 27,00 Tip! Zorg dat u voor de veiling begint eventuele vragen al gesteld hebt aan de verkoper.
Sint-Truiden - Primeur: speciale inhaalstroken voor tractoren in Sint-Truiden - Hbvl.be: 19:10 Op de Naamsesteenweg tussen Sint-Truiden en Gingelom zullen speciale rijstroken aangelegd worden waar tractoren op eigen tempo kunnen rijden. Dat meldt TV Limburg. Over vijf stukken van 60 meter kan het gewone verkeer er de tractoren gemakkelijk inhalen. Het proefproject is een primeur voor Vlaanderen. In Haspengouw ergeren automobilisten zich wel vaker aan de traagrijdende tractoren en andere landbouwvoertuigen. Om ze toch voorbij te steken, worden soms gevaarlijke manoeuvres uitgehaald. De mobiliteitsdienst van de stad Sint-Truiden heeft nu een idee uit Nederland overgenomen, waarbij tractoren op speciale rijstroken kunnen uitwijken. Als het proefproject succesvol is, wordt het overal in de gemeente ingevoerd en zal het ongetwijfeld ook elders navolging krijgen.
Er werd mij gevraagd om nog eens een Dagboek te schrijven voor Boer & Tuinder, het weekblad van onze agrarische syndicale organisatie Boerenbond
De fiere boer ploegt voort
Zondag werd een nieuwe burgemeester binnengehaald in Jabbeke. Voor de vroegere burgemeester werd de combinatie bedrijf en parlementair werk te zwaar en zodoende kreeg onze eerste schepen Daniel Vanhessche plots de kans om aan het hoofd te komen van onze gemeente. Hij is opgegroeid op een gemengd bedrijf in Oudenburg en verdiende zijn eerste sporen in het organisatieleven in KLJ en in het gewest. Reeds 20 jaar is hij voorzitter van onze Landelijke Gilde en zo bekwam hij ook de verantwoordelijkheid over landbouw (maar niet milieu). De boerenstand is natuurlijk blij en trots met zo een hoge bevordering. Er was blijkbaar nog ruimte in de gemeentekas om een feestje te organiseren voor de installatie van de burgemeester, en in Jabbeke doen ze dat meteen goed. Het werd een zondagnamiddag vol met optredens en gratis drank en snacks uit het vuistje. Wij mochten dezelfde croc monsieurs bakken als op Agriflanders, helaas hadden wij geen elektriciteit genoeg en ging het niet snel genoeg naar de zin van de wachtenden. Op bepaalde momenten stonden wel 30 mensen voor en rond onze tafel met soms grove opmerkingen van ongeduldige hongerigen. Het was zelfs zo erg dat mijn stressbestendige Krista een paar keer een minuutje van tafel is weggelopen, en dat wil wel wat zeggen.
De laatste weken is het erg druk met de reservaties voor de bedrijfsbezoeken. Het lijkt wel of iedereen gewacht heeft op het voorjaar en dat nu alles losbreekt met de eerste warmte. Het boeiende is dat het altijd weer een verrassing is welk soort mensen je voor je hebt. Hoe volkser en spontaner, hoe liever wij het hebben, en hoe meer vragen ze stellen, hoe beter wij kunnen inspelen op hun leefwereld. Jammer genoeg krijgen wij wekelijks enkele aanvragen van mensen die denken dat het bij de boer zo even tussendoor kan en dan moet het maar gratis zijn. Het klinkt hard, maar voor niks gaat de zon op en wij moeten ook onze tijd nuttig besteden. (Lees: “Praten werkt”, maar wij moeten op het einde van de maand toch onze leningen terugbetalen). Er is vrij veel werk aan het beantwoorden van alle mails, het uitwerken van de aanvragen, en wij staan er altijd op dat organisatoren nog eens op voorbezoek komen. Soms is dit wel de grootste bron van frustratie: reisleiders blijken er een neusje voor te hebben om onverwacht en ongelegen te komen. En, niet onbelangrijk, bij het einde van het bezoek moet je opletten dat ze niet weg zijn zonder hun koffie en andere verbruiken af te rekenen.
IKEA lanceerde een stunt om een biefstukje aan te bieden voor de luttele prijs van 2,50€. Gratis promotie voor rundsvlees van bij ons vonden sommige producenten, anderen vonden het een kaakslag voor de landbouw omwille van de lage prijs. Boerenbond diende een terechte klacht in bij de overheid maar die klacht was niet ontvankelijk. Uit interesse volgde ik de reacties in de kranten. Misschien deed ik dat beter niet, want daar word je echt niet vrolijk van. Een hele kleine minderheid heeft begrip voor de ondermaatse uitbetaling van de boeren, maar de meerderheid van de reageerders wil enkel de allerlaagste prijs. Er is zelfs kritiek op alles wat wij doen, als wij met een kleine tractor rustig langs de baan rijden zijn wij een hinder op de weg. Wanneer we met een grote tractor efficiënt rijden met een grote vracht, dan zijn het mastodonten op de weg die aan 45 km/u “door de dorpskern scheuren”. Zelfs de zonnepanelen op de stallen vinden geen genade, een particulier mag op zijn woning 10kW leggen, en de boeren krijgen te veel subsidie om dan groenestroom certificaten uit te melken. Dan doe je nog eens iets voor het milieu. Samengevat zou ik denken dat het geen goed idee zou geweest zijn om daar die zondag aan de ingang van de Ikea actie te voeren. We konden wel eens slaag krijgen van de misnoegde consument.
Het gaat goed met de voedingsbedrijven de laatste tijd. Bedrijven die voor of na de boeren komen verdienen goed en presenteren hoge winsten. Het is hen gegund, zij hebben wat opgebouwd de laatste jaren. Des te schrijnender is het als je in de gespecialiseerde financiële pers leest dat zij hun winsten vooral halen uit beperking van de kosten voor de grondstoffen. Er is van alles genoeg en ze vinden altijd wel iemand die voor een lage prijs wil leveren. Dat is niet goed voor onze sector. Ik ga niet in detail treden maar men vertelt mij dat er momenteel processen aan de gang zijn in ons landbouwmilieu die zich in stilte als een kanker verspreiden en in de eerste plaats onze familiale bedrijven in hun greep houden om ze vervolgens rustig te verstikken. En de fiere boer, hij ploegt voort, maar niet meer op zijn eigen gronden die hij heeft geërfd van zijn voorvaderen. Wordt ongetwijfeld vervolgd …
Eten en Drinken (Weekend bijlage bij Het Nieuwsblad)
Zonder melk geen karnemelk, geen boter, geen kaas en geen yoghurt.
Op de zuivelboerderij Baliehof leveren 75 Holsteinkoeien de melk, Luc Callemeyn (47) en zijn vrouw Krista Stroo (46) maken er zuivelproducten van.
De boter en de karnemelk zijn erkend als streekproducten.
`Wij maken alles zelf, dus alles is vers', zegt Luc Callemeyn. Op het Baliehof zijn de taken verdeeld: hij is de boer, zijn vrouw Krista de kaasboerin. Al springen we elkaar wel bij als het nodig is.' Pas einde vorig jaar zijn de boter en de karnemelk erkend. 'Een product moet 20 jaar bestaan, wij boeren nu 23 jaar. Toen wij in 1990 begonnen met boter waren er in Zerkegem, waar er 1500 mensen wonen, vijf producenten. Nu zijn wij nog de enige. Hoeveproducten zijn wel in trek, maar hoeveel boeren produceren op een professionele manier? Zo'n erkenningheeft wel veel uitstraling. De klanten vinden het een mooie bevestiging van wat wij al deden.
Wij noemen een kalfje bij naam
De ouderlijke hoeve van Luc was een gemengd bedrijf: akkerbouw, varkens en groenten. ‘Wij zijn eerst op de teelt van bloemkolen overgestapt maar ik kreeg zware rugproblemen. Mede daardoor hebben wij ons gespecialiseerd in melkvee. Wij willen gezonde dieren die wij lang kunnen houden en die vele jaren melk kunnen produceren. De koeien zijn niet alleen nummers in de computer. Wij noemen een kalfje bij naam en kennen ook de naam van de stammoeder. Wij hebben ons de keuze voor melkvee nog niet beklaagd. Je moet in het leven stappen durven zetten. De kaasmakerij was ook zo’n stap, gezet in 1995
Altijd andere melk
Boter en karnemelk maken maar 10% uit van de omzet van het Baliehof, 70 tot 80 procent komt van de kaas. ‘Op Hoeveboter maak je ammper winst. De prijs evolueert al jaren niet, terwijl we wel steeds installaties moeten moderniseren. Boter kan dus niet je hoofdproduct zijn. Bovendien wordt boter beschouwd als te vet en dus ongezond’
Het assortiment is sterk gegroeid, van jong tot belegen tot oud en overjarig. De kaasboerin maakt meer dan vijftien kruidenkazen. Vooral die met look en met Provençaalse kruiden en zongedroogde tomaat zijn in trek. Verder is er kaas met Hommelbier, een Baliebrie en een Paterskaas `uit het land van Permeke'. De schilder woonde in het naburige Jabbeke.
De klanten verwachten dat de kaas altijd dezelfde smaak heeft, maar dat is geen gemakkelijke opdracht.
`Melk is elke dag anders. Er is zelfs een verschil tussen die van 's morgens en 's avonds, zeker als de dieren naar een andere weide trekken. De smaak hangt immers vooral af van het soort voeding. In de winter gaat het makkelijker, dan krijgen de koeien zes maanden dezelfde voeding en kun je de smaak bewaren. In de andere maanden moetje de ervaring en de kunde hebben om de basissmaak zoveel mogelijk te behouden. Daarvoor moet je het ambacht beheersen.'
Kaasmarkten
Krista Stroo maakt nog een reeks bijproducten, zoals rijstpap, chocomousse en roomijs. Het Baliehof verkoopt niet aan groothandels: `Wij hebben een verhaal en als we aan groothandels leveren, zijn we dat kwijt.' De hoofdverkoop gebeurt op deBrugse markten, drie per week,ook op kaasmarkten en op beurzen. `Op de woensdagmarkt komen 400 tot 450 klanten af. Daar vechten de dames soms voor een plaats aan het kraam.' Sinds vorig jaar heeft het Baliehof een nieuwe winkel met een ontvangstruimte voor groepen en klassen: `Landbouweducatie is nodig.'
Alle activiteiten opsommen' is onbegonnen werk. Op het Baliehof maken ze ook picknicks met verse hoeve- en streekproducten, organiseren ze recepties, maken ze geschenkmanden. De productie loopt het hele jaar door: `Ook onze dochters springen bij: Lies (20), Sarah (i8) en Sofie (15) moeten meewerken. Op zaterdag staan ze mee in de winkel. Ze kunnen koeien melken. Zo kunnen we ook eens op reis gaan. Je moet blijven investeren, altijd vernieuwen, kansen grijpen.
Hoe we dat aankunnen? Veel organisatie, de ene dag na de andere beleven. De week heeft ook een schema, met op elke dag andere bezigheden.'
·Neem een brede pan van 3 à 4 liter, giet er een liter karnemelk in en plaats op een hoog vuur.
·Goed laten koken, de pan op het vuur niet bewegen en zeker niet roeren.
·De karnemelk zal koken en `gevlokt' tonen maar dat is niet erg.
·Laat de pot op het vuur. Direct na het vlokken mixen met de handmixer, onder toevoeging van een 'tempertje'. Dat is een mengsel van 1 eetlepel bloem en een beetje karnemelk of melk.
·Al roerend nog even laten doorkoken en dan kun je naar smaak rijst of gort of havervlokken toevoegen
Baliehof stond paraat bij de intrede van de nieuwe burgemeester te Jabbeke
Met een gratis volksfeest nam Jabbeke afscheid van burgemeester Hendrik Bogaert en verwelkomde de gemeente de nieuwe burgervader Daniel Vanhessche. Op een euro werd niet gekeken om de wissel van de burgemeestersjerp te vieren: oliebollen, bier, ijsjes en Vlaamse artiesten maakten er een nooit gezien feest van.
maandag 21 maart 2011
JABBEKE DRAAGT DANIEL VANHESSCHE OP HANDEN
Volksfeest voor burgemeester
DOMINIEK DAVID, in Het Laatse Nieuws
«Hendriekstje en Daniëltje hebben hun stoeltje gewisseld», schaterde Wendy Van Wanten op het podium in de overvolle sporthal van Jabbeke. Meer dan duizend mensen hadden er een plaats bemachtigd, evenveel inwoners vierden buiten mee. «Hoe we zoveel volk samen krijgen? Misschien is het, omdat de mensen weten hoe ik als politieker in elkaar zit», vermoedt de nieuwe burgemeester Daniël Vanhessche die geen twee meter vordert zonder tien handen te schudden en vijf vrouwen te kussen. Het hoort bij de nieuwe job.
Schroom
«Ik ben 22 jaar geleden in het OCMW begonnen. Om in de gemeenteraad te zetelen had ik toen dertien stemmen te kort. Maar mijn bereikbaarheid en dienstbaarheid leverden me steeds meer stemmen op. Elke verkiezing verdubbelde ik mijn voorkeurstemmen.. zegt Daniël trots. «Sinds ik begin vorige maand officieel burgemeester werd, merk ik dat veel mensen schroom hebben om me aan te spreken. Ze durven me niet goed aanspreken, maar ik blijf de Daniël van voorheen.»
Dagverse ijsjes
Terwijl Wendy Van Wanten de zaal verder opwarmt, worden buiten de vijfhonderd croque monsieurs en de honderden dagverse ijsjes van zuivelboerderij Baliehof zo gretig verorberd dat de voorraad sneller dan verwacht slinkt. «Een bewijs dat Daniël geliefd is. Een minzame man met toch wel een vaste visie. Maar nu moet ik dringend mijn croques bakken», lacht zuivelboer Luc Callemeyn.
Een sympathiek mens zonder grootse manieren.
Hij heeft zich opgewerkt en dat waardeert iedereen», vindt ook de familie Blomme die al aan de tweede hamburger toe is. «Maar morgen begint voor hem het echte werk en zal hij ook moeten zorgen dat de riooldeksels vast liggen, dat er eindelijk openbare toiletten in Jabbeke worden gebouwd en dat alle fietspaden worden geruimd als het sneeuwt.»
Zoveel enthousiaste inwoners bijeen krijgen om te feesten, dat moet pijn doen voor een volksmens als uittredend burgemeester Hendrik Bogaert. Natuurlijk heb ik wat spijt», geeft hij toe. «Ik moest nu eenmaal kiezen tussen mijn bedrijf, het federale parlement en de burgemeesterssjerp. Alles even goed doen is niet mogelijk. Het was zeker de mooiste periode en de mooiste job uit mijn leven. Ik heb het enorm graag gedaan en blijf betrokken bij wat in Jabbeke reilt en zeilt.»;
Een luchtige literaire beschrijving van het dagelijkse leven van een boer, in het gezin, in de samenleving en op het bedrijf, in het bijzonder in de melkveehouderij.
Locatie: Baliehof Zuivelboerderij, Jabbeke - Zerkegem, West - Vlaanderen, Belgium
Je mag mij gerust een "boer" noemen. Zolang je daar maar de goede bedoelingen bij hebt. Een beetje in de richting van "boerenwijsheid" en "gezond boerenverstand" zou ik zo zeggen. Ook een "boertje" laten heb ik geen probleem mee. Het is wel iets menselijks, is het niet. Als je mij verwijt voor "boer", dan wil ik er graag eens een deftig woordje met u over klappen. Ik wens u allen veel leesplezier met mijn bijdrages op deze blog. Als er opmerkingen zijn, dan hoor ik het wel.
Vraagje om een beetje hulp : Bent u in het bezit van een goede tekst, een pittige reactie, een leuke foto of een interessante link? Stuur ze dan maar door naar luccall*at*gmail*punt*com en binnenkort leest heel de wereld het op Boerenblog. Met dank!
