boerenblog

Vlaanderen werd vorige week opgeschrikt door de verkiezingscampagne van minister Kathleen Van Brempt – je weet wel, die bevallige dame die op tv altijd haar hoofd een beetje schuin houdt. Ze was tot nu minister van Mobiliteit in de Vlaamse regering. Haar belangrijkste beleidsdaad was dat ze bussen die op biobrandstof rijden (en die ze net zelf gekocht had) van de straat haalde, omdat ze in de krant gelezen had dat biobrandstoffen de voedselprijzen deden stijgen. Voor de komende verkiezingen heeft haar partij haar verkast naar de Europese lijst … ongetwijfeld ook voor haar een verrassing. 

Daar sta je dan, vijf jaar je kas afgedraaid, gehoopt dat je opnieuw minister kon worden en nu plots campagne moeten voeren over Europa. Op zulke momenten ontbreekt het soms wat aan inspiratie. Geen nood, dan staan de spindokters klaar om snel een thema in elkaar te flansen en het wat op te leuken met een provocatieve slogan. 

Kathleen koos als thema kansarme kinderen. Op zich is dat een respectabele keuze, want kansarmoede is eigenlijk onaanvaardbaar bij ons in het rijke Westen. De Landelijke Gilden van de Boerenbond zijn trouwens heel actief rond armoede op het platteland. Maar hoe breng je zo’n thema nu in godsnaam onder de aandacht? Geen nood, je doet dat met simplismen op de kap van het landbouwbeleid en van de boeren. Neem bijvoorbeeld het Europese landbouw- en plattelandsbudget (41 miljard euro) en doe alsof dat enkel dient voor het sponsoren van koeien. Maak een tekst die de nadruk legt op ‘boerderijmiljonairs’. Verpak het geheel in de slogan ‘Ik wou dat ik een koe was’, met op de affiche een foto van een onschuldig, wat triestig kijkend kind ernaast.

In Terzake kwam de minister haar campagne toelichten. Op de vraag of de vergelijking met de koe niet een beetje platvloers was en gericht op sensatie, stelde de minister – het hoofd schuin en met de glimlach – dat ze helemaal niet tegen de boeren was en dat ze inderdaad een manier gezocht had om in het nieuws te komen. Het moge duidelijk zijn: haar campagne draait om de inhoud, niet om de vorm. Ze gunt ons die 41 miljard wel, maar er zou evenveel geld vrijgemaakt moeten worden voor kansarme kinderen. Laat dat nu net het probleem zijn: het landbouwbeleid is het enige echt Europese beleid en het is niet door dat beleid aan te vallen dat je vooruitgang boekt. Dat zegt de minister eigenlijk ook wel in haar campagne, hoewel ze het omgekeerde laat uitschijnen.

Ter informatie van de minister: het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) kost 119 euro per Vlaming per jaar, of 32 cent per Vlaming per dag. In ruil daarvoor krijgt de Vlaming goedkoop (13% van het gezinsbudget), zeer kwaliteitsvol en veilig voedsel. Het veiligste ter wereld. Daarbovenop krijg je via het plattelandsbeleid een leefbaar platteland, met ruimte voor landschap, natuur, recreatie en educatie. Een investering uit de duizend, zou ik zo zeggen. In haar zucht naar eenvoudige sensatie vergat de minister dat allemaal te vermelden. Vandaar deze aanvulling.

De minister lijkt ook te suggereren dat boeren rijk zijn: boerderijmiljonairs, poenscheppers die de euro’s maar voor het oprapen hebben. Ik vind dat onkies in een tijd waarin onze sector te maken heeft met een crisis zonder voorgaande, waarin de boeren en boerinnen vechten om te overleven. Ik nodig de minister bij deze uit voor een kennismakingsbezoek bij kansarme boeren.

O, als de minister wat gechoqueerd zou zijn door de titel boven dit stukje, dan wil ik toch stellen dat ik niets heb tegen haar of tegen ministers in het algemeen. Ik wou eigenlijk alleen maar de aandacht trekken op de inhoud van mijn stukje. Ik had ook kunnen schrijven: ‘Ik wou dat Kathleen Van Brempt een kip zonder kop was.’ Het zou nog juist geweest zijn ook.


Piet Vanthemsche

WORLD AGRI PRESS